suttarak's profileSpace ของ We're holding ...PhotosBlogNetwork Tools Help

Blog


    December 25

    คริสมาสต์คับ

    สอบนิ แล้วเมื่อวานก็วันเกิดคิ้มด้วย
    แอมถ้าได้อ่านล่ะก็ ชั้นอยากกินเค้กเว้ย
    บอกแค่นี่ล่ะ
    ไปอ่านหนังสือต่อแล้วนะ
    เด๋วว่างๆจะโทรหา
    November 09

    +++++++

    อยากไปหาอะไรทำให้จิตใจปลอดโปร่งสักพัก
    อยากอยู่ว่างๆ สบายๆและไม่ต้องคิดอะไร
    แปลกไหมล่ะ อยากหาอะไรทำกับอยากอยู่เฉยๆในเวลาเดียวกัน
    อาจเป็นเพราะเรารู้จักตัวเองไม่ดีพอที่จะเข้าใจก็ได้
    ถ้างั้นคงต้องไปหาเวลาว่างที่จะทำความรู้จักกับตัวเองใหม่ประมาณนั้นมั้ง

    October 31

    นึกว่าจะว่าง

    นึกว่าจะว่างแล้วแท้ๆ ยังไม่มีเวลาแต่ง space เลย เปิดเทอมแล้วงานท่วมหัว
    ตอนปิดเทอมก็บ่นว่าไม่มีไรทำ เป็นไงล่ะ หึหึ นรกชัดๆ
    การบ้านเยอะโคตร แถมสั่งรายงานกับ project ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เรียนเลยด้วยซ้ำ
    ไม่รู้จะทำยังไง โครงการแต่ง space ของเราก็ต้องพับไปชั่วคราว เศร้าเว้ย

    October 27

    morning

    บ้า มากๆ วันนี้ พ่อไปผ่าตัดตามาล่ะ เร็วมากๆ แค่ชั่วโมงเดียวเอง
    ไม่ได้ไปด้วยหรอกนะ
    แต่พ่อมาหาตอนผ่าเสร็จแล้วอ่ะ
    อูย ถ้าเป็นเราปิดตาข้างนึงงี้คงแทบชัก
    ผลตรวจสุขภาพเมื่อไหร่จะออกนะ
    เซ็ง
    October 26

    ง่วงแล้ว

    ดีใจจังวันนี้ได้นอนปิดไฟแล้ว เพราะมีคนนอนด้วย ฮุฮุฮุ
    October 23

    ตรวจสุขภาพ

    ไปตรวจสุขภาพมาเมื่อวาน
    รอนานซ้า ตั้งแต่เช้าไปเสร็จเอาสามโมงเย็น
    ตอนตรวจเลือด พี่บุรุษพยาบาลโหดร้ายมาก
    แทงไป 2 รอบเลือดยังไม่ออกเลย
    ปวดแขนไปหมดแล้ว
    เหนื่อยมาก หมอที่ตรวจภายในหล่อมาก
    เราไม่ได้ตรวจนะ แม่เล่าให้ฟัง
    กรรม แม่ชั้น
    เล่นกับน้องเหนื่อยด้วย ตื่นสายเลยวันนี้
    ง่วงจัง
     
    October 18

    ไปพบคณบดีมาล่ะ

     
    วันนี้ตื่นแต่เช้าเพราะต้องไปพบคณบดี
    ต้องใส่ชุดนิสิตด้วยเลยรีบตื่นขึ้นมารีดผ้า
    อา ไม่ได้ใส่ชุดนิสิตนานแล้วนะ
    เซ็งกับเพื่อนที่เอกว่ะ
    มันเอาตัวเองเป็นใหญ่ดูดิ่ ทำให้เราลำบาก
    แต่ก็ลงวิชาได้แล้ว 2 ตัวรอดไป
    คุยกับอาจารย์ดุษฎี จารย์ว่าจะหาที่ฝึกงานให้
    จะพยายามนะ
    สู้ๆๆๆๆๆ
    October 17

    I'm alone

     
     
    รักแรก.....ไม่รู้ทำไมถึงเสียใจกับมันมากขนาดนี้
    เวลามีความสุข ก็มีความสุขเหลือเกิน
    เจ็บปวด ก็เจ็บเหลือเกิน
    กว่าโลกของเราจะกลับมาหมุนตามเดิม มันนานแค่ไหนกันนะ
    รัก  แต่ไม่เคยโทรหา
    รัก  จนเหมือนเป็นเราที่รักอยู่ฝ่ายเดียว
    เสียใจ แต่เธอไม่เคยมีคำพูดใดๆ
    เวลามีปัญหา คุณไม่เคยอยู่เพื่อรับฟัง
    ทั้งที่เรารอ และพยายามจะไม่คิดมาก
    แค่ทำให้เราได้สัมผัสความรักจากคุณเท่านั้น เราก็พอใจแล้ว